Ziektedagboek



Niet alleen voor artsen, maar ook voor jezelf en je naasten kan een ziektedagboek steunend en verhelderend zijn.
Mogelijk wil iemand het voor je doen als je in een episode van ziekzijn bent, maar je kunt het in het begin wellicht zelf bijhouden. Het is zinvol om het naderhand alsnog in te vullen, want je zal dan merken dat je op bepaalde zaken alerter bent tijdens een aanval. Tenminste, zolang je daar toe in staat bent.
Voor ouders en verzorgers van CVS patiŽnten is het moeilijk om dit te doen tijdens de spanning en hectiek van een aanval, maar het maakt bepaalde zaken ook in- en overzichtelijker.  
Hieronder geef ik voorbeelden van wat er allemaal opgeschreven kan worden, maar het belangrijkste is: begin in ieder geval met op te schrijven wat je opvalt en wat je belangrijk vindt.

Dit kun je noteren:

Datum, tijd en (vooral ook)  dag van het begin en het einde van de aanval
Voortekenen
Pijn: waar, soort, en score; 
1 t/m 10 bijvoorbeeld

Misselijkheid: duur en score; 1 t/m 10 bijvoorbeeld
Braken: wanneer en eventueel hoeveel
Overige symptomen: bijvoorbeeld: koud hebben en zijn, duizelig, verward, trillen, vermoeid 
Eten en drinken tijdens de aanval
Medicatie en wanneer ingenomen en het resultaat
Supplementen, drinken en/of voedingsmiddelen; wanneer ingenomen en het resultaat
Overige: bijvoorbeeld: douchen, baden, kruiken, acupressuur, diep ademhalen, diepe buikademhaling, massage enzovoorts
Artsen-/Ziekenhuisbezoek: duur en behandeling.
Bezigheden (fysiek en mentaal) voor de episode, zoals: slaap, voeding, psychische belasting, sport, werkzaamheden, vakantie,  bezoeken en andere bijeenkomsten Vragen voor de arts of andere behandelaars.  

Het moet natuurlijk niet te belastend zijn. Mijn ervaring is dat het in het begin moeilijk is, maar het wordt op den duur makkelijker.
Bij doktersbezoek is het dagboek handig, omdat aan de hand van de aantekeningen het ziekteverloop van langere tijd vrijwel volledig verteld kan worden en de vragen van de arts beantwoord. 

Succes en sterkte!